Illusion Cheshire

 

 

ตามสัญญาที่ไม่ค่อยจะได้รักษา ๕๕๕

 

 

 

เมื่อวันที่สามถึงหกมิถุนายนที่ผ่านมา เราไปเที่ยวโอกินาว่ามาหล่ะ

เพราะว่าหยุดระหว่างภาคย่อยประมาณห้าวัน เมืองอื่นๆก็เคยๆไปกันหมดแล้ว

เหลืออีกแค่สองที่ในญี่ปุ่นแหละที่อยากไป นั่นก็คือโอกินาว่ากับฮอกไกโด

แต่แน่นอนว่านี่มันช่วงหน้าเกือบร้อน เลยต้องไปโอกินาว่าละกัน...

 

 

ฝันไว้ซะหรูว่า โอ้สวยงามแน่นอน ทะเลง๊ามๆ มีกุ้งหอยปูปลา

ทว่า....ล่มตั้งแต่วันแรก

 

 

 

วันแรกฝนก็ตกซะแล้นนนนซิ แถมตอนนั่งเครื่องไปจากฟุกุโอกะนี่ใจหายใจคว่ำเพราะเครื่องตกหลุมอากาศบ่อยเหลือเกิน ตกทีนึงใจอิชั้นก็หล่นไปที่ตาตุ่มทีนึง พอถึงโอกินาว่าแล้วไปโรงแรมที่อยู่ในตัวเมืองนาฮา ก็ฝันสลายอีก...ตามสไตล์คนงก อิชั้นจองแพ๊คเกจโรงแรมพร้อมตั๋วเครื่องบินที่เน้นถูกไว้ก่อน ผลออกมาเป็นว่าโรงแรมเก่าและโทรมแมร่กกกกกกก ยังดีที่มันเดินทางสะดวกใกล้โมโนเรลที่หน้าตาเหมือนบีทีเอสไม่มีผิดเพี้ยน จนบางครั้งแอบสับสนว่า นี่กรูอยู่กรุงเทพอ่ะเปล่าหว่า และข้อดีอีกอย่างคือโรงแรมอยู๋ใกลย่านชอปปิ้ง...ของฝากที่เรียกว่า "คกไซโดริ" มาก เดินห้านาทีถึง พวกอิชั้นเลยได้เดินมันทุกวันเช้าสายบ่ายเย็น จนบรรดาคนขายของย่านๆนั้นจำหน้าได้ ๕๕

 อ่อ ก่อนอื่นก็ขอปูพื้นเกี่ยวกับโอกินาว่าหน่อยละกัน

              โอกินาว่าเป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น อยู่ห่างจากเกาะใหญ่ราวๆพันกิโลเมตร มีชื่อเสียงว่าเป็นเมืองพักร้อนทางทะเลที่สวยงามจนได้รับการขนานนามว่า "ฮาวายแห่งญี่ปุ่น"เดิมทีในอดีตนั้นเกาะโอกินาว่าถูกปกครองโดยคนพื้นเมืองที่เรียกว่าเผ่า "ริวกิว"(ที่นี่ไม่ได้มีปลาริวกิวเป็นผลิตภัณฑ์ส่งออกแต่อย่างใด) ซึ่งอาณาจักรริวกิวนี้เดิมทีเป็นเมืองขึ้นของทางฝั่งจีน ก่อนที่จะถูกปกครองโดยญี่ปุ่นในภายหลัง ทำให้ชาวโอกินาวันนี้มันวัฒนธรรม ภาษาพื้นเมืองและประเพณีของตนเองที่แตกต่างจากทางฝั่งญี่ปุ่นค่อนข้างมาก

             สถานที่ท่องเที่ยวที่เด่นๆก็จะมี ปราสาทชูริ คกไซโดริแล้วก็พพิธภัณฑ์สัตว์น้ำชูระอุมิ....(ความเห็นส่วนตัว ถ้ามาที่นี่แล้วไม่ได้มาเที่ยวทะเลก็ไม่ต้องมามันหรอกค่ะ)

             ส่วนอาหารที่เป็นผลิภัณฑ์ท้องถิ่นก็มี เกลือทะเลจากเกาะอิชิกากิ (เออ...เกลือ) น้ำตาลทรายไม่ขัดสี (เออ...แล้วก็น้ำตาล) มะระ มันเทศ สาหร่ายทะเลพวงองุ่น หมูดำ แล้วก็ผลไม้เมืองร้อนเช่น สัปปะรด มะม่วง แก้วมังกร ฝรั่งขี้นก บลาๆ

 

 

รายงานผลจากทริปครั้งนี้สี่วันสามคืน...ให้สองดาว

การเดินทางถ้าไม่มีใบขับขี่สากลเพื่อที่จะเช่ารถขับละก็ ลำบากมาก... ไปไหนไม่ได้เลยนอกจากอีคกไซโดริ ถนนขายของฝากที่เจอแต่พนักงานเรียกลูกค้าเข้าร้าน (ปกติคนญี่ปุ่นไม่เดินมาต้อนลูกค้าที่หน้าร้านหรอกนะ แบบนี้มันเมืองจีนชัดๆ) ที่แปลกใจคือคนที่นี่พูดภาษาจีนได้เยอะแฮะ ทั้งๆที่มีฐานทัพอเมกันที่นี่ แต่พวกฝรั่งไม่ยักจะโผล่มาในตัวเมืองนาฮา ไม่รู้ทำไม ดูเหมือนว่าจะอยู่แ่ต่เฉพาะโซนตัวเอง

ทะเลทางเหนือ....สวยงามมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่แน่นอนว่ากรูไม่ได้เล่น ได้แต่มองด้วยความริษยา วันที่สามกับสี่อากาศดีแต่ทะเลทางเหนือต้องนั่งรถจากโรงแรมที่เราอยู่ไปร่วมสามชั่วโมง...ลาขาดหล่ะ ๖ขับรถส่วนตัวยังสองชั่วโมงเลยคิดดู)

สถานที่เที่ยวอื่นๆ...ไปมาแล้วงั้นๆมากโดยเฉพาะปราสาทชูริเทียบกับวังที่จีนกับเกาหลีแล้วเหมือนคนละเรื่อง ที่นี่เล็กเหมือนแค่บ้านคน  พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำสวยมากนะ...แต่ก็ไม่ใหญ่มาก ที่นี่ดีตรงที่ใช้แสงธรรมชาติ เวลาไปดูแล้วเลยสวยมากๆทั้งปลาทั้งน้ำ

อาหาร...ไม่ได้อร่อยเป็นพิเศษ โดยเฉพาะโอกินาว่าโซบะที่เป็นบะหมี่หมูสามชั้นก็ธรรมดาๆ ผัดมะระก็ธรรมดา ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น

 

สรุปก็คือถ้าให้ไปฟรีก็คงไม่ไปแล้วหล่ะ

ลาหล่ะจ่ะ โอกินาว่า

 

 

 

 

 

ป.ล. ที่นี่มันไม่ใช่ญี่ปุ่นนะ มันเหมือนเมืองจีนที่พูดญี่ปุ่น บ้านเมืองก็ไม่เจริญเท่าไหร่ เหมือนกรุงเทพฯเมื่อสิบกว่าปีก่อนแต่มีโมโนเรลมากกว่า แต่ถ้าใครอยากลองก็เชิญละกันค่ะ โดยส่วนตัวไม่แนะนำ