Illusion Cheshire

ปุจฉา: โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร?

วิสัจชนา: โตขึ้นหนูอยากเป็นเจ้าสาว...

   คำถามข้างต้นนี้น่าจะเป็นคำตอบโดยทั่วไปของเด็กผู้หญิงวัยอนุบาลรึไม่ก็ประถมของญี่ปุ่น ที่ตัวเราเองในวัยมัธยมต้นได้ยินครั้งแรกแล้วรู้สึกประหลาดใจมาก ในความคิดของเราแล้วคำถามที่ว่า "โตขึ้นอยากเป็นอะไร" นั้นมันเป็นคำถามที่ถามถึงอาชีพหรือความฝันที่อยากเป็นมากกว่า ไม่น่าที่จะเป็นเรื่องง่ายๆอย่างเช่น

 "การเป็นเจ้าสาว"

   อาจจะเป็นเพราะว่าตอนเด็กๆคิดเสมอด้วยมั๊งว่า "ผู้หญิงทุกคนโตขึ้นแล้วก็ต้องแต่งงานอยู่แล้ว ดังนั้นทุกคนก็ต้องได้เป็นเจ้าสาวอยู่แล้ว" เมื่อตัวเราเอาความคิดเองเออเองที่ติดมาแต่เด็กนั้นเป็นบรรทัดฐาน เราก็เลยดูถูกความฝันของเด็กผู้หญิงญี่ปุ่นไปโดยไม่รู้ตัว

   ย้อนนึกไปถึงตัวเราเองเมื่อสมัยอนุบาลนั้น ถ้ามีคนถามว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร ตัวเราก็จะตอบอยู่เสมอๆว่า อยากเป็นนางพยาบาลค่ะ เหตุผลน่ะเหรอ...ด้วยความคิดแบบเด็กๆในตอนนั้น ตัวเรามักจะมีภาพที่ติดตาอยู่เสมอๆว่า พยาบาลจะต้องเป็นผู้หญิงที่สวย น่ารัก ใจดีอ่อนโยน แล้วก็ได้ใส่ชุดพยาบาลสีชมพูน่ารัก ในทางตรงกันข้ามเกี่ยวกับอาชีพหมอแล้ว เราคิดเสมอว่า คุณหมอต้องเป็นผู้ชาย... ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันแฮะ ทั้งๆที่คุณหมอที่หาประจำตอนเด็กๆก็เป็นผู้หญิง แถมพยาบาลที่เป็นผู้ช่วยคุณหมอคนนั้นก็ไม่ได้ใส่ชุดสีชมพู แล้วก็ไม่ได้เป็นสาวสวย แต่เป็นผู้หญิงที่ดูใจดี

   พอโตขึ้นมาหน่อย ในวัยประถม เราที่กำลังสนุกสนานกับการวาดภาพก็หลงคิดไปว่า ตัวเราชอบวาดภาพงั้นก็น่าจะเหมาะกับอาชีพสถาปนิกที่ออกแบบตึกอาคารเปี้ยบเลย เพราะฉะนั้นอาชีพในฝันของช่วงประถมจึงเปลี่ยนมาเป็นสถาปนิกมาโดยตลอด...

   ดังนั้นพอตัวเราได้ยินเกี่ยวกับความฝันของเด็กญี่ปุ่นเราจึงคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะเพ้อเจ้อเลยทีเดียว จนกระทั่งเมื่อตัวเราเริ่มเข้ามหาลัย เราก็เริ่มกลับมาคิดถึงเรื่องนี้อีกครั้ง...

   การที่คนคนนึงจะเป็นเจ้าสาวที่มีความสุขได้ มันต้องใช้หลายปัจจัยเหลือเกิน เงิน เวลา สุขภาพ ความรัก ความเข้าใจ ความผูกพัน การยอมรับของคนในสังคมและอื่นๆอีกมากมายตามแต่ที่คนในสังคมปัจจุบันจะคิดได้ ดังนั้นความคิดของเราในตอนนี้ก็เลยกลับตาลปัตรไปโดยสิ้นเชิง จากที่คิดว่าการที่เด็กญี่ปุ่นคิดที่จะมีความฝันเช่นนี้ ช่างเป็นเรื่องไร้สาระ แต่ตอนนี้นั้นเรากลับรู้สึกเข้าใจขึ้นมาเลย ว่าความสุขของการได้เป็นเจ้าสาว มันเป็นเรื่องเล็กๆก็จริง แต่มันก็เป็นความสุขที่แสนจะเปี่ยมล้นของคนๆนั้นแล้วก็ต้องใช้ความรักของคนสองคนร่วมกันสร้างขึ้นมา แม้ว่าความสุขนั้นมันจะไม่จีรังแต่ตัวเราในตอนนี้ก็มีความฝันเล็กๆแบบนี้ซ่อนอยู่เหมือนกัน...

ป.ล. ขอเล่าหลายเรื่องหน่อยละกัน

(๑) ตอนเด็กๆเคยมีหนังสือนิทานที่แปลมาจากภาษาญี่ปุ่นอยู่เล่มนึง ชื่อเรื่องว่า "หนูอยากเป็นเจ้าสาว" นี่แหละ เป็นเรื่องของครอบครัวหนู ที่มีพ่อแม่และลูกสาว พ่อก็พยายามที่จะหาเจ้าบ่าวดีๆมาให้กับลูกสาวให้ได้ ก็เลยเดินทางไปหาคนนั้นคนนี้ทั้งพระอาทิตย์ เมฆ ลม กำแพง แต่สุดท้ายแล้วก็มาเจอเจ้าบ่าวที่เหมาะสมในที่สุด ซึ่งก็คือหนูหนุ่มนั่นเอง... (จะว่าไป...ไม่น่าเชื่อว่าที่บ้านจะมีนิทานญี่ปุ่นเยอะไม่น่าเชื่อ นอกจากเล่มนี้แล้วก็ยังมีอีกหลายเล่มเลย แต่ที่จำได้อีกเล่มก็คือ "คุณตาดอกไม้บาน"

(๒) เรามีลูกพี่ลูกน้องผู้หญิงที่สนิทกันมากๆเหมือนน้องสาวแท้ๆคนนึง ตอนเด็กๆที่เคยถูกพวกแม่ๆถามกันว่า โตขึ้นอยากเป็นอะไร น้องคนนั้นก็ตอบออกมาด้วยความภูมิใจว่า "อยากเป็นกระเป๋ารถเมล์ค่ะ" ๕๕๕ น่ารักซะจริง

(๓) ถึงตอนนี้ก็มีความฝันเล็กๆแบบนี้ซ่อนเอาไว้ แต่สมมุติว่าถ้าเราหาแฟนได้แล้วก็คบกันรอดจนถึงแต่งงานจริงหล่ะก็... ขอแต่งแค่สองปีแล้วหย่าจะได้มั้ยฟระ ไม่งั้นก็แยกกันอยู่หลังจากสองปีไปเลย เพราะรู้สึกว่ายังไงทุกสิ่งมันก็มีวันหมดอายุจริงๆน่ะแหละ แล้วอีกอย่างเป็นคนขี้เบื่อแล้วก็โลกส่วนตัวสูงอีก กลัวว่าอยู่กันไปนานๆจากรักมากจะกลายเป็นเหม็นขี้หน้า

เคยพูดกับแม่แล้วก็อี้ไว้เหมือนกันนะ เรื่องแต่งงานแบบข้างบนเนี่ย พอบอกเสร็จ ทั้งคู่ก็ตอบกลับมาอย่างพร้อมเพรียงกันว่า

 "แล้วงี้จะแต่งไปทำไม...?" (=_=)""

เรา: "ก็แต่งเพื่อตักตวงความสุขไงจ๊ะ"

*หมายเหตุ* ทำไมหน้ากระดาษมันกลายเป็นอย่างนี้ไปเลยละเนี่ย หงิดนะเฟร้ย ใครช่วยบอกวิธีแก้ด้วยที

(TT ^ TT)

edit @ 3 May 2008 12:21:32 by Cheshire_XxX