เมื่อวานเราได้นั่งคุยเล่นๆกับเพื่อนคนนึงที่ค่อนข้างจะสนิทกัน ระหว่างที่รออาจารย์มาสอนเซมิ...
แต่รอแล้วรอเล่าก็อาจารย์ก็ไม่มา (พูดง่ายๆว่าเบี้ยวพวกตรูอีกแล้ววววววววววว)
.
..
...
....
.....
....
...
..
.
เรื่องที่คุยกันเมื่อวานมันก็มีอยู่ว่า
เพื่อนเราถูกแฟนที่เป็นคนอินโดนีเซียถามว่า "เธอรักเรามั้ย"
เพื่อนเราก็เลยตอบกลับไปว่า "ก็ชอบนะ แล้วก็แคร์มากๆด้วย" ที่ตอบกลับไปแบบนี้เพราะว่าเพื่อนเรายังรู้สึกขยาดกับความรักอยู่ลึกๆ แล้วก็ไม่อยากทุ่มให้เต็มที่เหมือนกับรักครั้งที่แล้วด้วย เพราะอีกไม่นานฝ่ายชายจะไปเรียนต่อที่มหาลัยอื่น
พอเพื่อนเราถูกแฟนถามอย่างนี้ ก็เลยถามกลับไปบ้างว่า "แล้วเธอหล่ะ รักเรามั้ย"
ฝ่ายชายจึงตอบว่า "ก็รัก..."
แต่เพื่อนเราดันถามต่อไปว่า "แต่ถึงรักยังไงก็ยังไม่เท่าแฟนเก่าของเธอใช่มั้ยหล่ะ" พอเราได้ฟังเพื่อนเล่าว่าเจ้าตัวถามแฟนกลับไปอย่างนี้ เราก็รู้สึกสะอึกแทนเลยจริงๆ แต่ฝ่ายผู้ชายเองก็ใช่ย่อย ทั้งๆที่คบกับเพื่อนเราอยู่ แต่ก็ไม่เคยบอกที่บ้านว่าตอนนี้คบกับเพื่อนเรา เพราะที่บ้านเค้ายอมรับแต่แฟนเก่าของผู้ชายคนนั้น
พอแฟนเพื่อนเราได้ยินคำถามนั้นก็ตอบกลับมาว่า
"รู้มั้ย....ความรักมันก็เหมือนกับต้นไม้ ตอนนี้ต้นไม้ต้นใหญ่นั้นมันก็หยุดโตไปแล้ว แต่ถ้าจะถามว่ามันยังอยู่มั้ย มันก็ยังคงอยู่ ไม่หายไปไหน แต่ว่าต้นไม้ของเรามันกำลังโต ซักวันนึงมันก็อาจจะโตจนใหญ่กว่าต้นไม้ต้นนั้นก็เป็นได้..."
ฟังแล้วน่าเศร้ายังไงก็ไม่รู้เนอะ... เพราะยังไงเวลามีความรักต่อให้เลิกกันไปแล้วก็ยังมีีความทรงจำอยู่ และถ้ายิ่งความสัมพันธ์นั้นมันยาวนานเท่าไร ความผูกพันก็จะยิ่งมากขึ้น ทั้งๆที่ความรักอาจจะจบลงไปแล้วก็ได้
พอมาเปรียบเทียบกับกรณีของเราแล้ว...
ความรักของเราก็คงจะเป็นแค่เมล็ดที่ไม่สามารถงอกเป็นลำต้นโผล่พ้นดินไปได้แต่รากกลับงอกยาวลึกลงไปเรื่อยๆ ซึ่งเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า รากของมันลึกลงไปซักแค่ไหน
ป.ล. เดี๋ยวนี้อัพน้อยจริงๆ แต่หมดมุกอ่ะ
ป.ล.เบอร์สอง ลืมรายงานว่า ตอนนี้ย้ายบ้านแล้วหล่ะ ตั้งแต่ต้นเดือนธันวา มาอยู่แชร์กับเพื่อนสองคน กว่าจะมีเนทเล่น ปาไปกลางเดือนธันวาได้แหน่ะ แทบจะลงแดงตาย ๕๕๕ แต่สุดท้ายก็รอดมาได้
และป.ล.เบอร์สาม พุธหน้าเจอกันนะจ๊ะ โซลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
#1 By 유이 on 2008-12-18 19:42