Illusion Cheshire

เพราะว่า...พวกเรารู้ภาษาญี่ปุ่น ๕๕๕

ทริปคราวนี้เริ่มตั้งแต่วันคริสมาสต์อีฟยันวันนี้ รวมแล้วเจ็ดวันแต่ได้เที่ยวเต็มๆแค่ห้าวันเต็มเท่านั้น เราไปโซลกับเพื่อนคราวนี้รวมทั้งหมดห้าคน...คนไทยสี่และจีนอีกหนึ่ง ไปพักกันที่โฮสเทลเล็กๆที่มีชื่อสุดแสนจะกำกวมว่า "The Golden Pond Guesthouse" ใครได้ยินชื่อโรงแรมทีไรเป็นต้องสะอึกก่อนทุกครั้งเพราะนึกว่าเป็น "Porn" หนังโป๊ไปซะงั้น

ที่ตกใจก็คือ เพิ่งจะรู้ว่าสนามบินอินชอนอยู่ไกลจากตัวเมืองมาก โรงแรมที่เราไปพักก็อยู๋กะเกือบๆปลายสาย เล่นเอากินเวลาไปตั้งชั่วโมงครึ่งในการเดินทางจากโรงแรมไปสนามบิน... เมื่อเช้า(วันกลับ) เลยต้องตื่นตั้งแต่ตีห้าแล้วพรึ่บออกมาป้ายบัสเพราะกลัวตกเครื่องสุดๆ (คิดดูว่าพวกเราไม่ใส่ชุดนอน แต่ใส่ยีนส์นอนเลยเพื่อที่จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเปลี่ยนในตอนเช้า) 

แต่ที่น่าตกใจกว่าก็คือ...พวกเราห้าคนไม่มีใครเลยซักคนที่พูดภาษาเกาหลีได้ถึงสามประโยค แต่ทริปคราวนี้ก็เป็นไปได้ด้วยดี เพราะว่าคนเกาหลีในโซลร้อยละแปดสิบสามารถพูดภาษาอังกฤษได้ดีมากๆ (ขอรับประกัน) และยิ่งไปกว่านั้นต่อให้สื่อสารภาษาอังกฤษไม่ได้พวกเราก็ใช้ภาษาญี่ปุ่นสื่อสารได้ เพราะอีกหล่ะ...ที่คนเกาหลีพูดภาษาญี่ปุ่นได้เยอะมากๆ (เยอะยิ่งกว่าภาษาอังกฤษ) และนอกจากภาษาญี่ปุ่นแล้วบางคนก็ยังพูดจีนได้อีก ซึ่งก็ไม่มีปัญหาเพราะว่าพวกเรามีเพื่อนคนจีนที่ช่วยสื่อสารได้อีก ๕๕๕ สะดวกหลายต่อเหลือเกิน

 *********************************

วันแรกกว่าจะถึงโรงแรมก็เกือบสี่ทุ่มซะแล้ว...เพราะว่าไฟลท์ออกจากสนามบินฟุกุโอกะตอนเย็น กว่าจะถึงโรงแรมก็เหนื่อยหมดแรงแล้ว แต่พวกเราก็ยังไฟแรงออกไปตะลอนตอนกลางคืนต่อ เพราะว่าวันนั้นเป็นวันคริสต์มาสอีฟ คู่รักเกาหลีก็เลยเดินเต็มเมืองไปหมดเลย ที่นี่โดยส่วนใหญ่คนจะไปไหนมาไหนกับแฟนมากกว่าไปกับเพื่อนนะ เท่าที่สังเกตเห็น ต่างกับเมืองไทยคนละอย่างเลย หลังจากกินเนื้อย่างแถวโรงแรมเสร็จ (อร่อยแล้วก็ถูกมากเมื่อเทียบกับญี่ปุ่น) พวกเราก็นั่งรถไฟใต้ดินไปต่อกันที่แถวๆ City Hall แต่เพราะว่ามันดันดึกเกิน ก็เลยแทบไม่มีอะไรเหลือแล้ว...เลยได้แต่ถ่ายรูปไฟแทน กว่าจะถึงโรงแรมก็ร่วมตีสาม เหอะๆแน่นอนว่าสลบเหมือดกันทุกคน

วันที่สอง กว่าจะตื่นก็ร่วมเก้าโมงรอทุกคนอาบน้ำกว่าจะออกเดินทางมันก็สายเกินไปสำหรับที่ไกลๆแล้ว พวกเราก็เลยเดินทางไปย่านดงแดมุนที่เป็นแหล่งชอปปิ้งแทน ย่านนี้ก็ออกแนวๆแพลตตินั่ม ประตูน้ำน่ะแหละ เดินจนหมดวันเลยก็ได้เสื้อผ้ามาคนละสองถุงใหญ่ๆ แล้วก็ไปถล่ม Skin Food สาขาที่มีป้าเกาหลีหน้าตาเหมือนคนไทย พูดภาษาไทยแบบประหลาดๆได้นิดหน่อยแล้วก็พยายามเชียร์ให้ซื้อทุกชุดเลย   ทำเราเซ็งสุดๆเพราะว่าจุ้นจ้านเกิน น่ารำคาญ

วันที่สามตั้งใจจะไปเอเวอร์แลนด์... แต่ทว่าล่มเจ้าค่ะ...ก็เลยไปเดินเล่นแถวๆกังนัมกัน (ไม่แน่ใจว่าเรียกอย่างนี้รึเปล่า) เดินไปเดินมาแล้วก็ไปพิพิธธภัณฑ์กันแทน ตกเย็นก็ไปต่อกันที่อินซาดงเวลาที่ร้านค้าทยอยปิดซะแล้ว

วันที่สี่ วันนี้ค่อยมีสาระหน่อย พวกเราไปกันที่เคียงบ็อกกุงกับฟอลก์วิลเลจกัน ก็สนุกดีแล้วก็ไม่เหนื่อยด้วย พอเสร็จแล้วเราก็นั่งรถไฟใต้ดินไปกันที่นัมแดมุนที่เป็นตลาดขายส่ง (หยั่งกับคลองถมปนโบ้เบ้) แล้วก็ไปเดินเล่นต่อที่เมียงดงกันแบบเหี่ยวๆเพราะหมดแรง

วันที่ห้า วันนี้เก็บตกชอปปิ้งอีกหนึ่งวัน พอออกจากโรงแรมปุ๊บก็ตรงไปกันที่เมียงดงเลยแล้วก็ชอปๆๆๆๆ เอาเข้าจริงๆ เราก็ได้ของไม่ค่อยเยอะหรอก น่าเสียดาย ได้เสื้อมาอยู่แค่สามตัวกับรองเท้าสองคู่เอง เพราะว่ายังไงซื้อของที่เกาหลีก็ถูกแล้วก็สวยกว่าญี่ปุ่นตั้งเยอะ

วันที่หก...วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้อยู่เกาหลีแล้ว แล้วมันก็ไม่มีอะไรเที่ยวอีก ก็เลยตัดสินใจไปเที่ยวสวนสนุกกัน แต่แทนที่จะเป็นเอเวอร์แลนด์อย่างที่เคยตั้งใจไว้ ก็ไปกันแค่ลอตเต้เวิร์ลแทน เพราะว่าเดินทางสะดวกกว่ากันเยอะเลย

วันที่เจ็ด...ก็วันนี้อ่ะแหละ เหนื่อยสุดๆเลยขอบอก เพราะว่าเดินทางมาทั้งสัปดาห์แล้วก็วันนี้เดินทางทั้งวันอีก หลับตลอดทั้งตอนบัสไปสนามบินอินชอน หลับบนเครื่องแล้วก็หลับบนบัสจากสนามบินฟุกุโอกะ กว่าจะกลับมาบ้านก็ร่วมสี่โมง

ตอนนี้ขอจรลีไปนอนก่อนดีกว่า

เพราะพรุ่งนี้ต้องสู้กับกองเสื้อผ้าที่ต้องซักแถมทำความสะอาดใหญ่อีก

 ********************************************

สุดท้ายนี้ก่อนไปก็ขอสวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๒ นะคะทุกคน

Happy New Year 2009！

良いお年を

新年快了！ 

ขอให้ปีนี้เราสามารถทำตามเป้าหมายที่เราตั้งใจให้สำเร็จทั้งด้านการเรียนแล้วก็การทำงานเพื่อพัฒนาตัวเองต่อๆไป ทีเถิด... แล้วก็ขอให้มีตังค์ใช้เหลือเฟือแบบเหลือเกินเหลือใช้ (รู้สึกครึ่งปีหลังมานี้กรอบเหลือเกินเงินในกระเป๋าเนี่ย)

 เจอกันเอนทรี่หน้าค่ะ

ป.ล. อาหารเกาหลีมันเผ็ดแสบกระเพาะเหมือนกันนะ ถ้ากินหลายๆมื้อติดกัน แต่ยังไงก็ยังอร่อยกว่าอาหารญี่ปุ่นหล่ะ