Illusion Cheshire

 

 

 

อยากจะสกรีมล้านรอบ (เว่อร์ไปนิดเนอะ ๕๕๕)

มันกลับมาลงต่อแล้วค่ะ หลังจากคนเขียนหยุดเขียนไปร่วมปีได้ (TT ^ TT)

แถมดันหยุดตอนที่ไคลแมกซ์ที่สุดที่นานามิกำลังจะไปเจอยาโนะที่สนามบินหลังจากที่ไม่ได้เจอมาห้าปี

 

อ่านไปมือสั่นไป...

 

 

สรุปว่าตอนนี้นังยาโนะมันก็ทำตัวไม่แมนอีกหล่ะ แสบสันต์มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

อิชั้นหล่ะเศร้าแทนนางเอกเลย มีพระเอกแบบนี้คงจะได้สมหวังกันหรอกนะชาตินี้

นังยาโนะมันบอกว่าเนี่ยตัวเองมีผู้หญิงที่ชอบแล้ว (ทั้งๆที่จริงก็รักนางเอกเหมือนเดิมอ่ะแหละ)

พอนางเอกบอกว่าเนี่ยเปลี่ยนไปนะ มันก็ดันตอบว่า

ก็แน่หล่ะสิ ผ่านไปห้าปีคนเราก็ต้องเปลี่ยน

แล้วดู๊ดูที่นางเอกนึกถึงแต่มันมาร่วมห้าปีนี้มันคืออะไีรฟระ

แล้วมันก็ยังบอกอีกว่าเนี่ยถ้าเหงาหล่ะก็

ให้หลับตาแล้วนึกถึงเรื่องเก่าๆ ความทรงจำเก่าๆก็จะกลับมามีชีวิตเหมือนเดิมได้

แล้วพ่อคุณก็เิดินขึ้นเครื่องบินไปเลย

 

 

 

 

 

 

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

ทิ้งไว้แต่นางเอกที่เดินกลับบ้านคนเดียว

แล้วก็นึกถึงคำพูดมันแล้ว นานามิก็หลับตา

แล้วก็เห็นภาพเก่าๆของมันอีก

 

 

 

เศร้าไม่ไหวแล้วจริงๆ

 

 

ยังโชคดีที่คนเขียนกลับมาเขียนต่อแล้ว เพราะงั้นตอนหน้านี้รอไม่เกินเดือนก็ได้อ่านต่อหล่ะ

(ตอนนี้ขอไปซับน้ำตาต่อหล่ะ ตั้งแต่เรื่องนี้เข้าช่วงมหาลัยของพวกตัวเอกแล้ว อ่านแล้วเศร้าจนร้องไห้หลายตอนเลย TT^TT)